Bloga

26 Aza

Arigatou, Miki! Hiru asteko haize japoniar freskoa Altzoan

Joan zaigu etxera, egunaren eta munduaren beste aldera, Miki Tatsumi. Hiru aste eman ditu gurean, tratu eder batekin: baserriko lanetan lagundu, mantenu truk. Eta harreman benetan goxoa sortu da gure artean!

Lehenengo egunetan herdoilduta daukagun ingelesa zuzen ahoratzen nahiko lan izan genuen, egia esan… Baina benetan ondo etorri zaigu hiru asteko nahitaezko mintzapraktika. Dena den, azkenerako, gure elkarrizketetako zatitxo bat euskaraz zen jada! Mikik erakutsi digu interesa eta ikasteko grina dagoenean oso arin joaten dela hizkuntza berria mingainean lekua egiten. Arbela betetzen zuen, sakelakoan apunteak hartu eta behin eta berriro saiatu. A ze gozatua! Euskararekin eta Euskal Herriarekin maiteminduta joan zaigu Miki, eta itzultzeko promesa egin digu, irribarrez betiko legez.

Babarrunak xehetzen, udazkeneko azken landaketak egiten, piper txorizeroak lotzen, ostatuko gelak prestatzen, afariak zerbitzatzen… edozertan aritu gara elkarrekin, eta plazera izan da. Lea-Artibaiko eta Urdaibaiko hainbat paraje bisitatzeko ere probestu dugu egonaldia. Baita urteetan Ean bizi den Nagako emakume japoniar jatorra ezagutzeko ere. Eta etxean bertan sushi goxoa egiten ere ikasi dugu.

Dirurik bako tratuan, Miki ez da bezeroa izan, eta goxo-goxo, apopilo izatetik lagun izateko bidea egin du gurekin. Honelako gauzak ezin dira diruz ordaindu. Mila esker eta laster arte izan dadila!

5 Urr

Oparotasuna denentzat! Udako kronika txikia

Uda osoa eta gehixeago joan zaigu bloga berritzerako…

Bizitza errealak gaina hartzen die hemen taupada digitalei, egunero. Eta aurten ere, udako solstizio egunetan hasi eta oraintxe arte, ez dugu izan aspertzeko betarik Altzoan. Ostatuan etenbakoa izan da jendearen joan-etorria. Gehienak familia formatoan, asko haurrekin, eta gehienek egonaldi luzetxoa egin dute gurean, 4-7 egunekoa. Horrek harremana harilkatzeko aukera eman digu hainbat lagunekin. Hori bai oparotasuna! Turismo kontzeptutik ihes egitea lortzen da holakoetan, eta bezero-saltzaile harremana gainditzen.

Aurtengo udan ere nabarmendu nahi dugu etorritako guztiek, salbuespenik barik, gure etxean izandako jarrera ona. Harreman errazak izan dira, errespetuan ardaztuak. Ez gara inbadituak sentitu. Ez gara zerbitzari huts sentitu. Eta hori ez da gutxi.

Baina bereziki gogoan gordeko ditugu etorritako batzuk, haien hurbiltasunagatik. Ondoren ere (sakelako mezuen bidez baino ez bada ere) mantentzen ari garen harremana da horren lekuko. Frankfurteko aireportu ondoko bizileku eta bizimodu zentrifugatzailea utzi eta Hierro uhartean bizitza berri bat hasteko pausoa ematen ari diren Jonathan, Karin eta haien bi alabak bihotzean ditugu, esate baterako. Baita baratzean dozenaka galdera egiten zizkigun Charlie ere, 5 urteko Londreseko mutiko naturzalea. Valentziako Francisco aitona, familiarekin honaino etorri eta bere ortuko tomate ederra opari ekarri ziguna; bere herrikide beste Fran bezala, berak egindako kontserbekin agertu baizen hona… Haien herrialde Errumaniari buruz hainbat kontu interesgarri kontatu ziguten Radu, Monica eta Anna ere ez ditugu ahaztuko. Tertulia horietan entzun eta ikasitakoa ere oparoa da benetan.

Raul, Xandra eta haien seme Iñaki eta Lluc-entzat dira gogoeta berezienak akaso. Taradell-eko Xocolater berezia eta familia. Txokolatezko gutizien tailerra eskaini ziguten berton, mahaiaren inguruan lagun berriak jaiotzen direla ikusarazi berriz ere… Kataluniako arima independentista bihotz-zabalenaren adibide biziak izan dira, eta Altzoari handik egin zekiokeen oparirik ederrena bidali: 2017ko urriaren 1ean bozkatzeko erabilitako urna. Harrez gero, jangelatik pasatzen diren guztiei zer galdetua eta zer esana ematen dien ontzi historikoa.

Iraila ere oso polita joan da, eta bertotik bertora ostera egin duten Sestaoko bi familiak eta gurean errepikatu duten Asteasuko surfzaleak ere bereziki gomutan ditugu; pasa den astean indiar edo babarrun jaso berriak garantzen hain gustura lagundu digun Piedad murtziar-valentziarra bezala…

Udako lan erritmoa lotua izan da, eta uzta sasoia gainditu arte oraindik ere bada. Ostatua, ortua, kontserbagintza, eta beste hainbat saltsa. Gorputzak eskertuko du neguko atsedena. Eta bihotzak ez du, horregatik, berotasunik galduko. Diru errentaz haragoko oparotasuna jorratzen ikasten hasiak baigara.

 

27 Uzt

Bidean gal ez zaitezen, gure egurrezko “geolokalizatzaileak”

Aurten ere uda bizi-bizi doa. Ezin tarterik hartu idazteko. Ostatuko, ortuko eta estudioko zereginetan murgilduta gabiltza. Aspalditik egin beharreko beste lan bati ere ekin diogu egunotan: Altzoara, Goiogane baserrira, iristeko eta bidean ez galtzeko kartelak. GPSan agertuko zaizue bidea, bilatzailean Altzoa idatziz gero. Baina, hala ere, gure etxera ailegatzeko hiru auzobide posible daudenez, eta baserri arteko bide estu hauetatik jende asko ez dagoenez ohituta, pentsatu genuen kartelak gehitu behar genituela zalantzazko bidegurutzeetan.

Horrela, bada, etxeko altzari guztiak, eskilarak eta abarrak egiteko erabili genituen arotzeriako tresnei hautsa kendu berriro ere, eta egurrezko “geolokalizatzaile” hauek egin ditugu. Gustatzen?

Oraingoz gure arotzeria lanak auto-ekoizpenera soilik bideratu izan ditugu. Baina… nork daki? Egurraren maitale gara, eta agian presta gaitezke arimadun altzariak zuretzat ere egitera…

11 Uzt

Altzoa proiektua Paraguayko kazetari gazte baten begietatik

Rodrigo Alvarenga (Brandi Handy) paraguaiar kazetari gaztea munduan zehar dabil, lekuan lekuko jende xehearen istorioak, ikuskerak eta proiektuak irudiz kontatzen. Joan den azaroan Euskal Herrian ibili zen, eta baita Altzoara iritsi ere. Lekeition bizi den herrikide gazte baten istorioa kontatzea zuen xede. Baina gurean ostatu hartuta egon zenez, Altzoari buruz ere jardun genuen kamera aurrean.

Zer da kontua eta hilabeteak pasatuta, sekulako opari polita jaso dugu! Dokumental txikia da Rodrigok landu duena gurean, baina funtsean laburbiltzen du Altzoak izan nahi duena.

Opari bikaina izan da benetan! Ia gustuko duzuen…

26 Eka

Eskuak lurrean, auzolanean!

Gauza handia da ortuko lanerako eskuak batzen direnean, auzolanean. Lana samurrago, hobeto eta arinago egiten da dudarik gabe! Baina, horrekin batera, lanean kontuak esaten aritzearen plazerak ez dauka preziorik. Beste langintza batzuetan nekez egin daitekeena, lurrarekiko zereginetan guztiz bateragarria eta gomendagarria ere bada lan-solas binomioa. Eta horrelakoetan nekea eta orduak arindu egiten dira.

Bada, horixe da aurreko asteburuan egin duguna Altzoan. Bi lagun izan dira gurean, eta egonaldiarekin batera, ortuko lanetan laguntza ederra eskaini digute. Argazkian ikusten da piper sailari bedarrak kentzen aritu ginenekoa. Solaskide apartak ere izan dira. Mila esker bihotzez Itzi eta Marta!

Hurrengo batean lagun gehiagorekin esperientzia partekatzekotan geratu dira. Eta guk lerro hauek probestu nahi ditugu besteoi ere gonbitea egiteko. Ziur gaude ez zaizuela damutuko!

Lana beti da lana, baina kolektibizatzen denean, bizi-taupaden erritmora ekartzen denean, beste zentzu bat hartzen du. Diruaren logika guztiz gainditzen duen zentzua eta benetakotasuna. Horrela bizi dugu, bederen, Altzoan.

19 Ots

Ogia egiten ikasi dugu!

Pozik gaude. Adin batetik aurrera gehiago preziatzen dugu gauza berriak egiten ikastea; egunero zerbait ikasten jarraitzea… Eta pasa den astean ogia egiten ikasi dugu! Bueno, hobe esanda, ikasten jarraituko dugu, entrenamenduko ogi bakoitza egin ahala… Baina hasierako emaitzak ez dira batere txarrak izan. Beraz, bai: Altzoak badu bere ogia eta pozik gaude! Momentuz etxekoontzat da soilik, baina laster berton ostatu hartzen duten guztientzat eskainiko dugu gosaritan zein afaritan. Eta gero, gerokoak.

EHNE-Bizkaiak hilero bidaltzen dizkigun formakuntzarako aukeren artean egon da ogia egurrezko labean egiteko goiz bateko ikastaroa. Doan egin ahal izan dugu, gainera. Zeberioko Aresandiaga auzoko baserri-errotan erakutsi digu ogiaren mamia Iñigo Larizgoitia Txatok. Eta goiz osoan ikusi, entzun eta ikutu duguna apunteetan ere eman digu. Jakintza partekatzea lako gauza ederrik, gutxi! Eskerrik beroenak berari eta sindikatuari ere aukera honengatik.

Orain dator benetako ikasketa: ogia egin eta egin, bere bizia ulertu eta geure eskuetan barneratu jakintza hori.

Ama legamiarekin eta urun garbiekin eginiko ogiak ez du inolako zerikusirik ogi industrialekin. Gure aho sapaiak eta gure hesteek ere segituan igarri dute. Beraz, ikasten jarrai dezagun, benetakotasuna gure eguneroko ogia bilakatuz.

Hona pausoz pauso gure lehen ogiak:

1.- Bezpera arratsaldean premasa egin dugu, ama legamia, ura eta uruna erabiliz.

2.-Urun, ur, premasa eta gatzez dena ondo amasatu eta atsedena hartzen utzi dugu.

3.-Egurrezko labea 250 gradutan prest izan dugu, eta 45 minutuz egosi dugu.

21 Abe

Altzoako kideok Saharatik bueltan

Bederatzi egun izan dira. Hondar eta harrizko 42 urteko behin-behinekotasun gordinean bizitzea zer den ikusi dugu. Ikasi dugu. Asko ikasi ere!

Goiogane baserri honetan azken uda bietan gutako bat izan den eta hurrengo udan ere gurean izango den Mohamedu eta bere familia bisitatzera joan gara. Lehenengo bider ikutu dugu, entzun eta usaindu herri saharauiaren eguneroko duintasuna. Ez da haien lekua. Ez da dagokiena. Injustizia luzatzen eta pazientzia agortzen ari da. Osasun arazoak biderkatzen doaz, hemen sasoirik oneneko izango liratekeen 40-45 urtekoak zaharturik, diabetesak jota, nekeak etzanda daude kasu askotan. Bizitza osoa daramate behartutako behin-behinekotasun eternoan. Ez datorren soluzioaren zain.

Eta, hala eta guztiz ere, bidaia labur honetan zerekin geratu garen galdetuz gero, “irribarre zintzoekin” esango dizuegu. Begietara begiratzen duten begiekin. Besarkada sentituekin. Etengabeko solasaldiekin (nork dio hizkuntzak mugak direla?). Ilunabarreko jolasekin. Inor bakarrik ez dagoen (des)Herri duin honek badu zer irakatsi.

Moha, Aouz, Muna, Fadala, Hazria, Badadi, Jalihena, aitona Dadah… Familia zoragarria dugu Saharan. Haiekin altzoan sentitu gara, etxean. Eta haien benetako Etxera itzuli ezin diren artean, geurearen altzoa eta sutondoa haiena ere izango da.

11 Aza

Udazken-negurako Altzoa produktu sorta prest daukagu

Katamixarren antzera, batu eta batu ibili gara uda amaieran. Batu, ondu, lehortu, sukaldatu, ontziratu… Eta hona hemen gure etxeko uztaren fruitu xumea: Altzoaren poltsakada aurtengo udazken-negurako.

Sorta osoa eska daiteke edo produktuka egin eskaria. Hona hemen prezioak:
Patxarana: 10€ 750 ml.ko botila
Intxaurrak: 4,50€ kiloa
Indiar baltza: 10€ kiloa
Sagar dultzea: 3€ 250 ml.ko ontzia
Mermeladak (sagarra, okana edo pikua): 3€ 250 ml.ko ontzia
Piperminak:3€ 250 ml.ko ontzia
Erremolatxa egosia:2€ 250 ml.ko ontzia

Fruta eta barazki guztiak gure etxekoak dira eta modu agroekologikoan landu dira.

Eskariak posta elektronikoz egin daitezke (info@altzoa.eus) eta beti ere zentzuna erabiliko dugu banaketan. Lea-Artibai, Busturialdea eta Bilbo dira gure banaketa gune naturalak.

Erosketarekin batera opari ematen ditugu Altzoa-ren oihalezko poltsak. Logotipoaren diseinua egin duen 11barri enpresako Eli Azpiazu Armaolea gure lagun diseinatzaile aulestiarra da egilea.

On egin!